شمارهٔ ۶۰

قافیه: ارازحدگذشت۹ بیت

آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت

گرچه دلشادم به امید شب وصلت، ولیمحنت هجران و جور روزگار از حد گذشت

گرچه بر راه خیالش دیده می دارم نگاهانتظار وصل روی آن نگار از حد گذشت

روی بنمای ای گل خندان که بی وصل رختبر دل مجروح بلبل زخم خار از حد گذشت

شرط عاشق نیست از بیداد نالیدن، ولیجور آن آشفته زلف بی قرار از حد گذشت

بر امید جام نوشین شراب لعل دوستخوردن خون دل و درد خمار از حد گذشت

ز آب مژگانم حذر کن کز غم رویت مراگریه جان سوز و چشم اشکبار از حد گذشت

در کمند زلفت ای مه، از کمانداران چرختیرباران بر من لاغر شکار از حد گذشت

بار هجرانت نسیمی بارها بر جان کشیددل ضعیف است ای نگار این بار، بار از حد گذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عمیقاً از درد جدایی و آرزوی وصال یار سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که آرزوی دیدار یار و غم هجران از حد فراتر رفته و طاقت او تمام شده است. با وجود اینکه امید به وصال یار را در دل دارد، درد و مشکلات ناشی از جدایی گاهی بر او غلبه می‌کند. شاعر به زیبایی گل و بلبل اشاره می‌کند و می‌خواهد که یارش، با لبخندش، زخم‌های دلش را شفا بخشد. او تأکید می‌کند که عشق واقعی نیازی به ناله و شکایت ندارد، اما تحمل درد جدایی از حد قدرت او بیرون رفته است. نهایتاً، او به ضعف دل و شدت درد ناشی از دوری یار خود اشاره می‌کند.