شمارهٔ ۴۴

قافیه: اباوست۷ بیت

چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست

رویت که صبح صادق شهر وجود ماستاز هر طرف که می نگرم فتح باب اوست

معنی اوست هرچه دل اندیشه می کندجان دو کون صورت لب لباب اوست

تا آتش شراب علم زد ز لعل یاردلهای دلبران دو عالم کباب اوست

عشق ازل که شامل ذرات عالم استمقصود هر دو کون به زیر نقاب اوست

سلطان فضل ما که سلاطین عالم استسرهای سروران جهان در رکاب اوست

تنها نسیمی از می عشقش خراب نیستهر دو جهان ز نشئه مستی خراب اوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جذابیت و تأثیر عمیق عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. شاعر از چشم معشوق به‌عنوان فتنه‌ای یاد می‌کند که جهان را تحت تأثیر قرار داده و مستی ناشی از نوشیدنی عشق را توصیف می‌کند. او معشوق را صبح روشنی می‌داند که سرآغاز وجود است و هر سمت که نگاه کند، نشانه‌ای از حضور او می‌بیند. عشق به‌عنوان نیرویی حاکم بر کل جهان معرفی می‌شود و شاعر به قدرت و فضل معشوق اشاره می‌کند که سلطنتی فراتر از تمام سلاطین دارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که تمامی زیبایی‌ها و خوشی‌های زندگی از مستی ناشی از عشق به معشوق سرچشمه می‌گیرد.