گنج

شمارهٔ ۲۷۹

دل ما جای غم توست و تو هم می‌دانیمن سگ کوی توام از چه رهم می‌رانی؟
ترک تقلید کن ای زاهد خودبین! به خود آدو سه روزی که در این دیر کهن ویرانی
رو به آدم کن اگر اهل دلی از همه روتا توان گفت به تحقیق تو هم انسانی
جهد آن کن که شوی واقف اسرار وجودورنه از زمره دجال خر نادانی
مظهر حقی و در حکمت تو نیست غلطگاه ظاهر شده در کسوت و گه پنهانی
عاشقان درد و غمت را به خدایی خدابه دو صد جان بخریدند و هنوز ارزانی
ای نسیمی! ره تحقیق اگر دور نمودکس ندیده است ره دور بدین آسانی