شمارهٔ ۲۶۴
یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟
صبر و آرام از دلم بردی و رفتی از نظرای انیس جان و دل! صبر و قرار کیستی؟
برده ای دامن ز دست روزگار بخت منای نگار من! بدست روزگار کیستی؟
جام در خون می زند بی لعل مستت دیده امای می نوشین روان! دفع خمار کیستی؟
ای به تیر غمزه ابروی کماندارت مراکرده قربان پیش چشم، آخر شکار کیستی؟
می کنم هردم به خون رخساره بی رویت نگارای ز رویت فتنه عالم! نگار کیستی؟
خار سودای توام زد آتش غم در جگرای گل سیراب نسرین بر عذار کیستی؟
ای به شمشیر محبت خون خلقی ریختهداروی درد دل امیدوار کیستی؟
بی لبت لؤلؤی تر می بارم از مژگان به خاکای صدف! پاکیزه در شاهوار کیستی؟
جعد زلفش را بسی آشفته میبینم اسیرای نسیمی مر تو باری در شمار کیستی؟