شمارهٔ ۱۹۱ - ستایش فضلالله نعیمی
پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
هر که او خواهد که گردد واقف سر ازلپیش ما آید که او را دم به دم آسان کنم
سر عهد لم یزل شد ظاهر از فضل الهاز دم فضل الهی بر همه احسان کنم
علم الاسما ز آدم شد عیان سی و دو بودشد عیان از وجه تا خواندیم کی پنهان کنم
هم نماز و روزه و حج و طواف کعبه رادیده ام از روی جانان تا ابد دوران کنم
هفت کوکب نه فلک اندر یمین فضل حقبود و این هرکس نداند نام او شیطان کنم
تا نسیمی روی جانان دید از فضل الهعمر خود را جاودان در خواندن قرآن کنم