شمارهٔ ۱۴۳

قافیه: اخواهدرسید۵ بیت

کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید

دوش بر بوی تو دادم هر نفس جانی به بادگر ز من باور نمی‌داری صبا خواهد رسید

روی تو چون دید چشمم خون فشاند دم به دمتا به رویم دیگر از دیده چه‌ها خواهد رسید

می گذشت از عرش هر شب ناله ام لیکن ز دردگر رسد تا «سدره » امشب «منتهی » خواهد رسید

گر تو یک ره بر سر خاک نسیمی بگذریصدره از روحش به گوشت «مرحبا» خواهد رسید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عمق عشق و درد فراق است. شاعر از عشق و حسرتی می‌گوید که با یاد معشوق در دلش زنده است و این احساسات به شدت او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او به بوی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که یاد او زندگی‌اش را مختل کرده و چشمانش از دیدن روی او پر از اشک و خون است. در نهایت، شاعر به امید دیدار معشوق و تأثیر نزول عشق بر روحش اشاره دارد و برای لحظه‌ای که معشوق به کنار مزارش بیاید، انتظار می‌کشد. کل شعر نمایانگر غم و شوق عشق و امید به وصال است.