شمارهٔ ۱۲۵
عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند
عاشقان رو به راه آورده مفرد لباسابتدای طوف حج از مشعر مویت کنند
روزه داران طریقت از برای روز عیدغره ماه از هلال نون ابرویت کنند
لیلة القدری که پیش حق به است از الف ماهاهل دل تعبیر آن زلفین هندویت کنند
غمزه سحرآفرینت چون ببینند انبیاآفرین بر معجزات چشم جادویت کنند
شیر گیر است آهوی چشم تو نتوان عیب کردشیر گیری ختم اگر بر چشم آهویت کنند
(در سجود آید مه از تعظیم و افتد بر زمینچون که تکرار سواد وصف گیسویت کنند)
«أینما» آمد «تولوا ثم وجه الله » ولیحق پرستان از همه سو روی دل سویت کنند
هندوان جعد زلفت چون قبول افتاده انداز سعادت تکیه بر فرخنده زانویت کنند
راجح آیی در طریقت پیش صرافان عشقبا وجود هر دو عالم گر ترازویت کنند
ای نسیمی ناز ابروی کماندارش بکشتا کمانداران عالم مدح بازویت کنند