بخش ۵ - در ستایش پیغمبر (ص) و یارانش
اگر دل نخواهی که باشد نژندنخواهی که دایم بوی مستمند
چو خواهی که یابی ز هر بد رهاسر اندر نیاری به دام بلا
بوی در دو گیتی ز بد رستگارنکونام باشی بر کردگار
به گفتار پیغمبرت راه جویدل از تیرگی ها بدین آب شوی
ترا دین و دانش رهاند درستره رستگاری ببایدت جست
چو گفت آن خداوند تنزیل و وحیخداوند امر و خداوند نهی
اگر چشم داری به دیگر سرایبه نزد نبی و وصی گیر جای
گرت زین بد آید گناه من استچنین است آیین و راه من است
دلت گر به راه خطا مایل استتو را دشمن اندر جهان خود دل است
نباشد جز از بی پدر دشمنشکه یزدان به آتش بسوزد تنش
نگر تا نداری به بازی جهاننه برگردی از نیک پی همرهان
همان نیکیت باید آغاز کردچو با نیکنامان بوی در نبرد
نگویی به هر جا چه آید به کارنکویی گزین وز بدی شرم دار
از این در سخن چند رانم همیهمانا کرانش ندانم همی
سخنگوی دهقان چه گوید نخستکه نام بزرگی به گیتی که جست