بخش ۴ - در آفرینش ماه
چراغیست مر تیره شب را بسیجبه بد تاتوانی تو هرگز مپیچ
چو سی روز گردش بپیمایدادو روز و دو شب روی ننمایدا
پدید آید آنگاه باریک و زردچو پشت کسی کو بود سال خورد
چو بیننده دیدارش از دور دیدهم اندر زمان زو شود ناپدید
دگر شب نمایش کند بیشترتو را روشنایی دهد بیشتر
به دو هفته گردد تمام و درستبدان باز گردد که بود از نخست
بود هر شبانگاه تاریک تربه خورشید تابنده نزدیک تر
بدین سان نهادش خداوند دادبود تا بود هم بدین یک نهاد