شمارهٔ ۸۹
عاشق به کوی عشق ندانم که چند خاستدانم که هیچکس نه چو من مستمند خاست
بر چرخ حسن روی تو ماه تمام شددر باغ عشق قد تو سرو بلند خاست
بوسم لب تو را، دهنم پر شکر شودعناب بود بار درخت تو قند خاست
بندی کمر به ناز و در ابرو گره زنیچون نیشکر نهال قدت بند بند خاست
شد توتیای دیدهٔ مردان راه بینگردی که در ره تو ز نعل سمند خاست
از درد عشق نالهٔ ناصر غریب نیستدر چنگ گرگ نعره هم از گوسفند خاست