شمارهٔ ۸

۵ بیت

ای باد بر سلام ز ما آن درخت رابرگی بیار بلبل شوریده بخت را

عاشق کسی بود که چو محمود پاکبازخاک ره ایاز کند تاج و تخت را

روزی ز گریه‌ام دل تو نرمتر شودقطرات آب رخنه کند سنگ سخت را

قد تو دید دیده و بر خاک رخ نهادهندو شنیده‌ای که پرستد درخت را

شمع تو رخت ناصر بیدل، دل است و جانباز آی تا ز عشق بسوزیم رخت را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از باد می‌خواهد تا سلام او را به درخت برساند و برگی از بلبل دلسوخته بیاورد. او به عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عاشق، مانند محمود پاکباز، همه چیز خود را فدای عشق می‌کند. در ادامه، او بیان می‌کند که روزی دل معشوقش از گریه‌های او نرم‌تر می‌شود و عشق او می‌تواند بر سختی‌ها غلبه کند. شاعر به زیبایی معشوق اشاره دارد و او را به اندازه‌ای می‌سازد که پرستش او همانند پرستش درختی است. در انتها، او از معشوق می‌خواهد که برگردد تا در آتش عشق بسوزند.