گنج

شمارهٔ ۶۱۷

۷ بیت
کمال معنی انسان و صورت جانیجهانیان به حقیقت تنند و تو جانی
در آن زمان که غبار تنم حجاب نبودمیان ما و شما بود صحبت جانی
دلم ز ابرویِ شوخ تو گوشه می‌گیردکه پیش می‌برد آن پیشه را به پیشانی
گهرنمای به تیغ زبان و موی شکافگشای از دهنت مشکلی به آسانی
چو خامه بر سر من رانده‌ای به چون و چراچرا ز نامهٔ من حرف بر نمی‌خوانی
به روی و موی تو شد فرق کفر از اسلامز کفر زلف تو موئی‌ست تا مسلمانی
شکست زلف تو را دل ز زاری ناصرکه عمر خویش به سر برد در پریشانی