شمارهٔ ۵۸۹

۹ بیت

ای که در دیده خیال تو کند پرده‌دریتا کی از دیدهٔ صاحبنظران پرده دری

باز آیم ز همه گر ز درم باز آئیبگذرم از سر خود گر ز سرم بر گذری

گفته‌ای دل مده از دست و نظر با خود دارنظرم پیش تو خود نیست، تو پیش نظری

خبر بی خبران بر همه آفاق رسیدتو هنوز از خبر بی خبران بی‌خبری

جان سپر ساخته‌ام پیش خدنگ چشمتدر جهان نام بر‌آورده‌ام از جان سپری

پاک گشتیم چو آئینه ز خود هر وقتکه به خود شیفته گردی به سوی خود نگری

ای صبا در سر زلفش مرو و جان مطلبکه همه وقت از آن دام بلا جان نبری

من چو بلبل به فغان آمدم از شوق ولیبرگ فریاد ندارد گل صد برگ تری

دوش در خون شده خار مژهٔ ناصر دیداز حسد لرزه بر افتاد به برگ طبری

خلاصه

هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر به توصیف عشق و دلدادگی پرداخته و حاکی از اشتغال خاطر و آرزوهاست. شاعر از معشوق می‌خواهد که بی‌پرده در عشقش درآید و اذعان دارد که اگر او بازگردد، او نیز به سمت او خواهد آمد. در همین حال، شاعر به خود می‌گوید که از دل خود نباید دور شود و به نظارتی بین خود و معشوق اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که با وجود خبرهایی که در هر جا منتشر شده، معشوق هنوز از «خبر بی‌خبران» بی‌خبر است. او جان خود را فدای زیبایی معشوق کرده و از زیبایی و عشق به آن می‌گوید. همچنین، شاعر از خود به عنوان بلبل فریادزنی یاد می‌کند که از شوق عشق پراشکست و به حقیقت تلخی از حسادت و غم عشق اقرار می‌کند. در نهایت، تصویری از دلدادگی و درد عشق به تصویر کشیده می‌شود.