شمارهٔ ۵۷۶
گر تو در دیدهٔ صاحبنظران ره یابیدل قوی دار که در صحبت جان ره یابی
پاک گرد از همه چون آب و ز سر ساز قدمتا تو در صحبت آن سرو روان ره یابی
ساده دل باش و گهر دار چو خنجر همه وقتتا تو در پهلوی آن موی میان ره یابی
نازخندان لبی و تازه درون باش چو جامتا مگر بر لب آن تنگدهان ره یابی
راستی پیشه کن و بسته دهان باش چو تیرتا تو در خانهٔ آن سخت کمان ره یابی
بیحقیقت نتوان محرم او شد ناصرگر یقینت نبود کی به گمان ره یابی