شمارهٔ ۵۴۶

۷ بیت

گر به چمن بگذرد قامت رعنای توسرو بدان سرکشی بوسه دهد پای تو

گل به چنان رنگ و بو زرد شد از روی تومه به چنان روشنی تیره شد از رأی تو

گر به تو یک کنج چشم نیم اشارت کنیهر دو جهان پرشود فتنه و غوغای تو

در نظر قدر تو پست نمود آفتابزانکه ز گردون گذشت رفعت بالای تو

صبر که یک لحظه نیست، تا به قیامت کراستروزی امروز باد وعدهٔ فردای تو

گر تو رکاب از هلال، سازی و تازی به چرخخسرو گردون شود، بنده و مولای تو

بر دل ناصر نتافت، مهر رخت ذره‌ایقلب مرا کی دهند، نقد تمنای تو