شمارهٔ ۵۳۷

۷ بیت

مگذار عاشقان را در انتظار چندینچون نیست اعتمادی بر روزگار چندین

رفتی و درد عشقت آشفته کرد ما رایاران روا ندارند آشوب یار چندین

دیگر چو نیست ما را در کوی تو قراریتو نیز دور از آن کو، ما را مدار چندین

من در غم و تو فارغ بنشسته‌ با رقیبانحیف است دستهٔ گل، در دست خار چندین

هرگز ندیدم آخر چون اشک در کنارتهر لحظه تا کی از ما گیری کنار چندین

ترسم که خاک گردم در انتظار وصلتجانا اگر نشینم بر رهگذار چندین

بر دامن وصالت گردیست جان ناصرمگذار تا نشیند بر وی غبار چندین

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و انتظار طعنه می‌زند و از درد فراق صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشقش او را آشفته کرده و دوستانش نمی‌توانند تحمل این آشفتگی را داشته باشند. شاعر به معشوقش می‌گوید که اگر او از راه دور است، نباید او را به انتظارش بیندازد، چرا که او در غم و تنهاست. از دیگر سو، شاعر نگران است که در انتظار وصال معشوق به خاک بیفتد و حسرت به دل بماند. در پایان، او به رغبت و علاقه‌اش به وصال معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که اجازه ندهد بر او غبار انتظار بنشیند.