شمارهٔ ۴۵
چو ساقی خام خم در جام جم ریختتو گفتی آب با آتش در آمیخت
کُمیت باده چون در گردش آمدسمند عقل همچون باد بگریخت
درون جام مینا بادهٔ لعلچو روئین تن که با رستم در آمیخت
چو از می قطرهای افتاد بر خاکمیان سنگ و آهن آتش انگیخت
به یاد یار ناصر جرعهٔ میهمی خورد از قدح وز دیده میریخت