شمارهٔ ۳۵

۷ بیت

چشم او مست است و در مستی شده مخمور خوابدیده گر بر هم زند بنیاد جان گردد خراب

با لبش گفتم حدیث بوسه شد سرخ از حیااین سخن آمد گران بر لعل او ناورد تاب

تیز می‌کردم نظر در آفتاب روی اوگر نگشتی چشم من از عکس رخسارش پر آب

عزم رفتن کرد دلبر، گفتمش تعجیل چیستگفت من عمر توام، خود رسم عمر آمد شتاب

نامه‌ای گفتم به خون دل نویسم پیش دوستباز می‌گویم حدیث ما نگنجد در کتاب

کار من چون زندگی گردد به یک پیمانه راستمن لب خود را نیالایم به دریای شراب

از دل ناصر کبابی می‌کند چشمش ولیمست و لایعقل شده است آن ترک، می‌سوزد کباب

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی حالتی عاشقانه و مستی است که شاعر از عشق و محبوبش صحبت می‌کند. او توصیف می‌کند که چگونه چشمان معشوقش او را در حال مستی و خواب غفلت برده است. شاعر با لبان معشوقه، موضوع بوسه را مطرح می‌کند و این باعث خجالت او می‌شود. در ادامه، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقش اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که نگاهش به او چقدر سوزاننده و تاثیرگذار است. وقتی تصمیم به جدایی می‌گیرد، شاعر از او می‌پرسد که چرا چنین عجله‌ای دارد و معشوق می‌گوید که او همه زندگی‌اش است. همچنین شاعر می‌خواهد احساسی را که دارد در نامه‌ای به دوستش بیان کند، اما می‌فهمد که این احساسات نمی‌توانند در کلمات گنجانده شوند. در نهایت، او به تضاد بین حالات مستی و عقل اشاره کرده و به عواقب عشق می‌پردازد.