شمارهٔ ۲۷۷

۷ بیت

یار رفت از دیده و در دل بمانددل به زیر بار چون محمل بماند

دولت بیدار من چون درگذشتبخت خواب آلود را غافل بماند

ماه چون منزل به منزل سیر کردمشتری در اولین منزل بماند

دل بدو دادیم و دلداری نکرددل نماند او را و ما را دل بماند

عقدهٔ ابروی او نگشود عقلرفت عمر و همچنان مشکل بماند

سرو خندان در هوای قامتشدست بر سر زد که پا در گل بماند

هرکه یک دم دُردی دَردش کشیدهمچو ناصر مست و لایعقل بماند

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی غم و فراق است. شاعر از رفتن یار صحبت می‌کند که باعث دلتنگی و درد در دل او شده است. دل خود را به یار داده، اما یار توجهی نکرده و در نتیجه دل شاعر همچنان پر از غم باقی مانده است. مشکلات و عقده‌های عاطفی همچنان حل نشده مانده و بخت و شانس نیز خواب آلود و غافل است. همچنین به مظاهر طبیعی مثل ماه و سرو نیز اشاره می‌شود که در کنار زیبایی‌ها، تلخی‌های عشق و اشتیاق برای وصال را به تصویر می‌کشند. شاعر در نهایت به حالتی رنج‌آور و ناامید اشاره می‌کند که افراد مست و بی‌خبر از درد دلی مشابه را تجربه می‌کنند.