شمارهٔ ۲۵۶

۸ بیت

هر که بر ابروی و چشمت نگران خواهد شدعاقبت کشتهٔ آن تیر و کمان خواهد شد

اگر آن روی دلارای نخواهی پوشیدفتنهٔ عالم و آشوب جهان خواهد شد

حلقه‌ای گر ز سر زلف سیه بگشائیدر شب تیره مه و مهر نهان خواهد شد

هر که پیشت سر تسلیم نهد همچون چنگدر خرابات مغان موی‌کشان خواهد شد

همچو خاکم به درت خوار، ولی بعد از منخاک من سرمهٔ صاحب‌نظران خواهد شد

گر چه معشوق نیارد سخن من در گوشعاشقان را سخنم ورد زبان خواهد شد

بر سر تربت ما چون گذری همت خواهکه زیارتگه رندان جهان خواهد شد

ناصر از راه عراق ار نرود سوی حجازچون نی از دست مخالف به فغان خواهد شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و جذابیت معشوق و تأثیرات آن بر دل‌باختگان است. شاعر بیان می‌کند که هر کسی به زیبایی و نگاه معشوق غبطه می‌خورد، عاقبت دچار مشکل خواهد شد. اگر چهره دلبر پنهان بماند، جهانی از آشوب و فتنه به وجود خواهد آمد. او همچنین به زیبایی موهای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر این حلقه مو باز شود، زیبایی چهره‌اش در دل شب نمایان خواهد شد. عاشقانی که تسلیم عشق شوند، به خرابات می‌روند و سر به زیر می‌گذارند. شاعر از سرزمین خود به عنوان خاکی یاد می‌کند که بعد از مرگش، برای اهل نظر ارزشمند خواهد بود. مهم این است که حتی اگر معشوق پیام‌های عاشقانه‌اش را نشنود، سخنان او همچنان در خاطر عاشقان باقی خواهد ماند. شاعر از زائران می‌خواهد که در کنار قبرش، توجه لازم را داشته باشند، زیرا آنجا محل زیارت رندان خواهد شد. در انتها، اشاره‌ای به ناصر و خواسته‌اش دارد که اگر به حجاز نرود، در برابر مخالفان از سر ناچاری شکایت خواهد کرد.