شمارهٔ ۲۴۹
به دستم گر چو تو گلدسته باشددلم از خار غم کی خسته باشد
ز مستی دسته شد در باغ نرگسچنان مستی به هر جا دسته باشد
دهان پسته خندان است و شیرینکه شوری از لبت در پسته باشد
تشبّه با دهانت کرد، لیکندهانت صد رهش بشکسته باشد
خطت پیرامن لب آنچنان استکه بر شکر نباتی رُسته باشد
اگر چه همدم گل باد صبح استولی هر دم ز صحبت خسته باشد
اگر چه ناصر از چشم تو افتاددلش با ابرویت پیوسته باشد