شمارهٔ ۲۵۰

۷ بیت

سجّاده چه کار آید و دستار چه باشدزر در چه شمار آید و دینار چه باشد

مندیل چه قدر آرد و تسبیح چه قیمتساغر چه زیان دارد و زنار چه باشد

من خود ز غم هجر تو آزرده‌ام ای دوستدیگر به من سوخته آزار چه باشد

گر مه بخورد غصهٔ دوران چه جنایتور گل بکشد سرزنش خار چه باشد

گر دوست نهد لب به لب دوست چه نقصانور یار خورد می به رخ یار چه باشد

مغرور مشو زاهد از آن روی ریائیطاعت که غرور آرد و پندار چه باشد

در می‌گذرد ناصر و بر می‌گذری توگر رنجه شوی بر سر بیمار چه باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به ترس و اندوه عشق و جدایی پرداخته است. او به بی‌فایده بودن نشانه‌ها و ظواهر مذهبی و مادی اشاره می‌کند و می‌گوید که چیزهایی مثل سجاده، زر و دینار، و حتی تسبیح و می، در مقایسه با درد و رنج جدایی از معشوق هیچ معنایی ندارند. شاعر به احساسات عمیق خود از عشق و غم پرداخته و هشدار می‌دهد که انسان نباید به ظواهر دینی و ظاهری فریب بخورد، زیرا حقیقتی عمیق‌تر در روابط انسانی و عشق وجود دارد. در نهایت، او به بحث دل‌مشغولی‌های دنیا و طاعت می‌پردازد و بیان می‌کند که گذراندن زمان با افکار و ظواهر بدون درک عمق عشق و ارتباطاتی که ما را به هم پیوند می‌زنند، ارزشی ندارد.