شمارهٔ ۲۴۱

۷ بیت

مرا که جام جم و گنج قباد نباشدحدیث ملک سلیمان به جز باد نباشد

به سوز هجر بسازم اگر وصال نیابمکه نامراد توان بود اگر مراد نباشد

رقیب بست به رویم درِ امید خدا رادری گشای که در بستگی گشاد نباشد

ز اهل دور صفای عقیدتم به سزاستمرا به صوفی مغشوش اعتقاد نباشد

دریغ رفتن پروانه دوش بر سر شمعکه عهد صحبت او تا به بامداد نباشد

خبر که باد رساند به من همه باد استکه بر رسالت غماز اعتبار نباشد

خیال تو چو شبیخون برد به دیدهٔ ناصربسی بماند که مردم درین سواد نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با بیان احساسات و تفکرات خود به توصیف ناکامی‌ها و آرزوهایش می‌پردازد. او از فقدان نعمت‌های بزرگ مانند جام جم و گنج قباد سخن می‌گوید و می‌فهماند که بدون آن‌ها، هرچه باشد، برایش ارزشی ندارد. شاعر با حسرت به دوری و جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر نتواند به وصال محبوب برسد، تحمل دوری را برمی‌گزیند. همچنین به ناامیدی از وعده‌های رقیب و نداشتن اعتماد به خبر رسانی اشاره دارد. در نهایت، او از خیال محبوبش سخن می‌گوید که به شدت بر او اثر گذاشته است. به‌طور کلی، شعری است درباره عشق، جدایی، ناامیدی و ارزش‌های معنوی.