شمارهٔ ۲۱۷

۷ بیت

من نمی‌خواهم که چشم غیر در تو بنگردچشم بد حیف است کاندر روی نیکو بنگرد

باد هر موی مژه در دیده میل آتشینگر به نقصان در جمالت یک سر مو بنگرد

حیرتم آید که باد صبح در کویت وزدیا شب از روزن بر آید، ماه آن رو بنگرد

جان مجروحم تپد هر دم میان خاک و خونآن زمان کز ناز چشم تو به هر سو بنگرد

حاجت تیر و کمان نبود فتد مرغ از هوادر پریدن گر سوی آن چشم و ابرو بنگرد

گر نظر کردم به سوی لعل نوشینت چه باکدیدهٔ‌ بیمار شاید سوی دارو بنگرد

نقش بازو ساخت ناصر نام میمون تو راشوق چون غالب شود در نقش بازو بنگرد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که نمی‌خواهد کسی به زیبایی معشوقش نگاه کند، زیرا زیبایی او خاص و بی‌نظیر است. او از چشم بد و حسادت می‌هراسد و می‌گوید که حتی باد نیز نمی‌تواند به زیبایی او آسیب برساند. شاعر حیرت می‌کند که چگونه لحظات مختلف روز و شب نمی‌توانند از زیبایی او کم کنند. در عین حال، او از حال خود می‌گوید که جانش هر لحظه در عذاب است و چشم معشوق می‌تواند او را به آرامش برساند. همچنین اشاره می‌کند که عشق و شوق به زیبایی معشوقش او را شگفت‌زده کرده و به وی اجازه نمی‌دهد که از زیبایی‌اش چشم بردارد. این اشعار به احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی بی‌نظیر معشوق اشاره دارند.