شمارهٔ ۱۹۷

۷ بیت

گر از دهن تنگ تو مقصود برآیداز نقش عدم صورت موجود برآید

گفتیم که گیریم کناری ز میانتاین بود مرادی که ز نابود برآید

در پرده رخت سوخت جهانی و نترسیز آن روز که از آتش تو دود برآید

زلف تو شبی گفت که جان بخشمت از بویهندوست، کی از دست وی این جود برآید

هر چند که دیر است به سر رشتهٔ زلفتجان از چَهِ دلگیرِ تنم زود برآید

رنگ از رخ گلگون ایاز آرد و بوئیهر گل که ز آب و گل محمود برآید

از آتش دل گشت معطر دم ناصربی سوز کجا بوی خوش عود برآید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات عمیق و عشق می‌پردازد. شاعر به بیان این موضوع می‌پردازد که اگر از دهان معشوقش خواسته‌ای برآید، از نبود چیزها نیز می‌توان وجود آنها را درک کرد. او در تلاش است تا از جذابیت و وجود معشوقش فاصله بگیرد، اما این کار به سختی ممکن است. شاعر به آتش عشق اشاره می‌کند که دنیای او را سوزانده و از رنج دل، بوی خوش عشق منتشر می‌شود. به‌طور کلی، شعر بوی عشق و زیبایی‌ها را نشان می‌دهد و ابراز می‌کند که چگونه عشق تأثیر عمیقی بر زندگی و احساسات شخص دارد.