شمارهٔ ۱۷۵

۶ بیت

اگر چه خانهٔ تیره است دیده جای تو بادوگر چه منزلِ تنگ است دل سرای تو باد

اگر چه از تن من غیر استخوانی نیستهمیشه بر سر او سایهٔ همای تو باد

به کیمیای نظر خاک را تو زر سازیمس وجود مرا قُرب کیمیای تو باد

ز خاک پای تو عشاق توتیا کردندنصیب دیدهٔ بختم ز توتیای تو باد

تو آفتاب جهانی گرفته ملک به تیغچو ذره ذره شوم مهرم از هوای تو باد

خیال تاج مرصع برفت از سر منکلاه دولت ناصر ز خاک پای تو باد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان عشق و محبت خود نسبت به محبوبش می‌پردازد. او با زبانی شاعرانه توصیف می‌کند که با وجود تنگی و تاریکی‌ها، دلش همیشه به یاد محبوب است. شاعر تأکید می‌کند که محبوب می‌تواند از خاک، طلا بسازد و زندگی او را تغییر دهد. همچنین عشق به محبوب، او را به آفتاب جهانی تشبیه کرده و از تأثیر او بر زندگی و احساساتش صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر از آرزوها و آرمان‌هایش می‌گوید و ابراز می‌کند که همه چیز در زندگی‌اش به وجود محبوب بستگی دارد.