شمارهٔ ۱۲۵

۵ بیت

باده در عشق بار غمخواریستبا صبا باد هر کجا یاریست

زاهد و زهد و ما و قلاشیمیل هر کس به جانب کاریست

فارغ از جنتم به دیدارتکه از او هم مراد دیداریست

سوزم این خرقه و تا همه بینندکه درین دلق کهنه ناریست

اندک اندک ز حال ناصر پرسپرسش اندک تو بسیاریست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات انسانی است. شاعر با بیان اینکه باده (شراب) نماد دلتنگی و غمخواری در عشق است، نشان می‌دهد که آدم‌ها در زندگی به دنبال یاری و همراهی هستند. او به تضاد بین زاهدی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی به دنبال کار و هدف خاصی است. شاعر ابراز می‌کند که برای دیدار معشوقش از بهشت هم بی‌نیاز است و فقط آرزوی دیدارش را دارد. همچنین از نارضایتی خود از زهد و حالت‌های ظاهری می‌گوید. در پایان، از دیگری می‌خواهد که به حال ناصر کم‌وبیش سر بزند و تأکید می‌کند که پرسش‌های کوچک می‌توانند به تجربیات عمیق‌تری منجر شوند.