شمارهٔ ۱۰۹

۷ بیت

دست من همچو دل و دل چو دهانت تنگ استاشک من با می و می با لب تو همرنگ است

همه تا باد صبا زلف تو دارند به چنگبه جز از من که مرا باد صبا در چنگ است

من دعا گویم اگر دوست بگوید دشنامما به صلحیم اگر یار به ما در جنگ است

چنگ در من مزن ای واعظ و معذورم دارکه دل من به می و گوش به بانگ چنگ است

هر که نزدیک به عقل است بود دور از عشقکه میان خرد و عشق بسی فرسنگ است

در ره عشق اگر می‌روی اینک سر و سنگکه درین بادیه هر جای سری بر سنگ است

میل ناصر به سوی راه عراقست و حجازمطربا زین تو مقامت به کدام آهنگ است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که دلش به شدت تحت فشار است و اشک و می با لب معشوقش گره خورده‌اند. همه در جستجوی زیبایی‌های محبوب هستند، اما او به گونه‌ای متفاوت در چنگال باد صبا گرفتار شده است. شاعر اشاره می‌کند که حتی اگر محبتش دشنام ببیند، او دعاگوی دوستش خواهد بود. او می‌گوید که دلش تنها به می و موسیقی توجه دارد و نمی‌خواهد که واعظ او را نصیحت کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق و عقل در تضاد هستند و کسی که به عشق نزدیک است، نمی‌تواند عقل و منطق را به خوبی درک کند. در خاتمه، او به سفر معشوق به عراق و حجاز اشاره می‌کند و از مطرب می‌خواهد که آهنگ مناسبی برای این مقام انتخاب کند.