شمارهٔ ۴۴۶

۷ بیت

یارب از پیمانه صحت مرا سرشار کناز شراب درد مستم کرده ای هشیار کن

خانه ام دارالشفا گردان ز روی مرحمتآشیانم را لبالب از گل بیخار کن

از اجابت آبرو ده ناله گرم مراصندل دردسرم از آه آتشبار کن

کشور بی رنج من با من ده در اقلیم وجوددیده و دانسته حکمی با من بیمار کن

از زبان من مکن کوتاه ذکر توبه راسبز برگ سوسنم از آب استغفار کن

خامه ام را ده چو تیر روی ترکش امتیازنامه ام مد نظر چون طره دستار کن

خواب غفلت را مده یار به چشم سیداروزیی او همچو شبنم دیده بیدار کن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دعا و درخواست از خداوند است. شاعر از خدا می‌خواهد که او را با صحت و تندرستی پر کند و از درد و رنج‌ها رهایی یابد. او تمنا دارد که خانه‌اش به مکانی برای درمان تبدیل شود و زندگی‌اش پر از زیبایی‌ها باشد. همچنین درخواست می‌کند که خداوند به ناله‌ها و درخواست‌هایش پاسخ دهد و او را از بی‌دردی و رنج دور کند. شاعر بر اهمیت توبه تأکید کرده و می‌خواهد که از آب استغفار بهره‌مند شود. در نهایت، او آرزوی بیداری و روشن‌دلی را دارد و از خدا می‌خواهد که او را از خواب غفلت بیرون آورد.