شمارهٔ ۳۵۸

۵ بیت

شهر و صحرا درگرفت از آتش رخسار گلعندلیبان سوختند از گرمی بازار گل

بعد از این گلهای بیخار از چمن خواهد شکفتبس که شد پامال از جوش تماشا خار گل

غنچه همچون ساقیان مینای پر می در بغلمی دهد باد از صراحی خنده سرشار گل

می کند پردازگر آئینه ها را روشناسدر حقیقت گل فروشانند خدمتگار گل

سیدا در صحبت منعم نباشد بهره ییباغبان را نیست سودی از زر بسیار گل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر با توصیف زیبایی‌های گل و تأثیر آن بر احساسات و محیط پیرامون اقدام به نشان دادن رابطه عاطفی انسان با گل‌ها می‌کند. شاعر به آتشین بودن و شور و شوق درون گل‌ها اشاره می‌کند و به سوختن عندلیبان در اثر زیبایی و گرمی گل‌ها می‌پردازد. او درباره‌ی گل‌های بی‌خودی که از زمین می‌رویند، صحبت می‌کند و به تاثیر منفی تماشا و تحسین گل بر آن‌ها اشاره دارد. همچنین، به حالت غنچه‌ها و شکوفایی آن‌ها با تشبیه به ساقی‌های پر شراب می‌پردازد و نقش گل‌فروشان را در زیبایی و بهره‌مندی از گل‌ها نشان می‌دهد. در نهایت، به این نکته می‌رسد که باغبان به رغم زحماتش، از زر و ثروت بهره‌ای نمی‌برد.