شمارهٔ ۲۹۳

۷ بیت

در عهد ما رواج به اهل هنر نماندامروز آبروی به لعل و گهر نماند

پروانه رفت نشاء پرید و قدح شکستاز شمع یادگار به جز چشم تر نماند

از هیچ خانه یی نبرآمد صدای جوددر روزگار ما ز کریمان اثر نماند

رحمی به ساکنان گلستان که می کندای باغبان به مرغ چمن بال و پر نماند

گردون سفله بی هنران را رواج داداز بس که اعتبار به صاحب هنر نماند

نگرفت خون ناحق پروانه شمع رافیضی به گریه شب و آه سحر نماند

رفتند سیدا به صد افسوس اهل جاهبر سر از این کلاه به جز دردسر نماند