شمارهٔ ۲۸۶

۸ بیت

دامن گلستانش تا مرا به چنگ آمدپیرهن بر اعضایم همچو غنچه تنگ آمد

جلوه چون تذرو باغ جامه چون پر طاووسچهره چون گل رعنا با هزار رنگ آمد

بسته بر کمر ترکش تیغ شعله و آتشبر سر من آن سرکش از برای جنگ آمد

در محیط سودایش کشتی دل افگندمشد حباب او گرداب موج او نهنگ آمد

خط نامسلمانش داد عقل و دین بر بادبهر غارت روی لشکر فرنگ آمد

برشکست بزم من آسمان فلاخن شدبر دهان مینایم جای پنبه سنگ آمد

گل بسر هوس کردم خارم از بدن گل کردمرهم آرزو بردم ناخن پلنگ آمد

سیدا شده فرهاد بر هلاک خود راضیتیشه بس که شد دلگیر بیستون به تنگ آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و شور و شوق شاعر می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های محبوبش صحبت می‌کند که از دامن گلستانش به او نزدیک شده و زیبایی‌اش به اندازه‌ای است که او را تحت تاثیر قرار می‌دهد. او احساس می‌کند که در دریایی از عشق و طوفان‌های قلبی غرق شده است. در این شعر، عشق و زیبایی با تصاویری از جنگ و دلشکستگی همراه است و به نوعی تضاد احساسات را به تصویر می‌کشد. شاعر نهایتاً به وضعیت خود اشاره می‌کند که به نوعی راضی به سختی‌ها و غم‌یادی حاصل از عشق است.