شمارهٔ ۲۳۴

۷ بیت

دست کوتاهم اگر منظور چشم او شودآستین من کمند گردن آهو شود

خال او را عشقبازی های من داد امتیازرنگ زردم ز عفر پیشانی هندو شود

جنگ دو شمشیر از دو ابروی او اوج یافتتیغها گردد علم روزی که چار ابرو شود

می کند دست تهی دیوانه دنیا دوست راشانه از زلفش چو دور افتد پریشان گو شود

می کند ظالم به اندک تقویت گردنکشیشعله لاغر ز خار و خس قوی بازو شود

می خورند اهل سخن از ناتوانی پیچ و تابدر کف من خامه می ترسم که کلک مو شود

سیدا را زهر خندش داغ دل شد کامیاببخت اگر سازد مددگاری نمک دارو شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از محدودیت‌های خود در ابراز عشق صحبت می‌کند و اشاره دارد که اگر عشق او به محبوبش، او را ناامید کند، این ناامیدی به اندازه دست کوتاه او خواهد بود. همچنین، او به زیبایی‌های محبوبش مانند ابروها و خال روی صورتش اشاره می‌کند و می‌گوید که این ویژگی‌ها او را درگیر کرده‌اند. در طول شعر، شاعر از تنش‌های عاطفی، رویاهای عاشقانه و ناامیدی‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق و زیبایی ظرفیت بالایی برای جلب توجه و ایجاد درد دارند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود تمام مشکلات و دردها، عشق همچنان زیبا و شگفت‌انگیز است.