شمارهٔ ۲۲۲

۹ بیت

ز جا چون سرو اگر از غیرت شمشاد برخیزدبه تعظیمش ز من چون گردباد آزاد برخیزد

لب دامان او گر یک نفس از دست بگذارمچو نی از بند هر انگشت من فریاد برخیزد

به ناخن از غم او گر خراشم سینه خود راز کوه بیستون آوازه فرهاد برخیزد

به قتل عاشقان مژگان او روزی که بنشیندفغان الامان از خنجر جلاد برخیزد

ز بیم سوختن با تیره بختان نیست بی تابیسپند از جای هر دم بهر استمداد برخیزد

اگر اهل کرم از خانه بگذارند پا بیرونز هر نقش قدم دستی پی ایجاد برخیزد

بود پیوسته دامی پهن زیر سفره زاهدمبادا بانگ جود از خانه صیاد برخیزد

در این ایام اگر در خانه یی بینند مهمانیچو عید از شهر آواز مبارکباد برخیزد

دهند اهل ستم ای سیدا با یکدگر یاریکمان افتد ز پا تیر از پی امداد برخیزد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به والایی و اهمیت عشق و محبت اشاره می‌کند. او با تشبیه خود به سروی که از غیرت برخیزد، نشان می‌دهد که عشق باید با قدرت و عزت حضور داشته باشد. هر گونه درد و رنج ناشی از عشق، همچون زخم‌های عمیق، فریاد بلند او را به همراه دارد. شاعر به زیبایی توصیف می‌کند که در لحظه‌ای که محبوبش به کسی توجه کند، فریاد عاشقان به آسمان خواهد رفت. همچنین او از غم و اندوهی که عشق به همراه دارد، و از خطرات و چالش‌هایی که در راه عشق وجود دارد، می‌گوید. ضمن اشاره به مشکلات و ستم‌ها در جامعه، او عزم و اراده‌اش را برای حفظ و گسترش عشق و دوستی بیان می‌کند. به طور کلی، شعر به تأثیر عمیق عشق و مشکلات ناشی از آن اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق فراتر از چالش‌ها و دردها رشد می‌کند.