شمارهٔ ۲۰۰

۶ بیت

دوستان چون شمع امشب جای در مجلس کنیددیده خود را تهی از خواب چون نرگس کنید

بر سر آزادگان باشد ز ترک سر کلاهای قلندر مشربان ما را به خود مونس کنید

سرو را بی حاصلی باشد حصار عافیتاصل دنیا تکیه بر دیوار این مفلس کنید

کوچه گرد بی خودی را زیر پا اکسیرهاستحلقه زنجیر این دیوانه را از مس کنید

در گلستانی که گردد نو خط من جلوه گرعینک چشم من از برگ گل نرگس کنید

سیدا معشوق بی عاشق چراغ مرده استشمع بی پروانه را بیرون ازین مجلس کنید

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دوستانش می‌خواهد که مانند شمعی در مجلس حاضر شوند و چشمان خود را از خواب بیرون آورند. او از آزادگان می‌خواهد که به او ملحق شوند و او را مونس خود کنند. شاعر به بی‌فایده بودن زندگی در آسودگی اشاره می‌کند و از دوستانش می‌خواهد که به او کمک کنند تا معنای واقعی زندگی را پیدا کند. او همچنین به بی‌هدف بودن برخی از انسان‌ها اشاره کرده و از آنان می‌خواهد که به دنبال حقیقت و معنای عمیق‌تری از زندگی باشند. در نهایت، شاعر به عشق و نیاز به وجود معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق بدون عاشق مانند چراغی خاموش است.