شمارهٔ ۱۴۸

۸ بیت

دل در برم چو کعبه مقام محمد استپر سینه چون مدینه ز نام محمد است

جبرئیل روز و شب سر راهش گرفته استایستاده مستعد به سلام محمد است

در ذکر خیر گنبد افلاک برصد استاین مه بلند از لب بام محمد است

جان داده است تشنه لبان را حدیث اوآب حیات خضر کلام محمد است

شیر و پلنگ هر چه به صحرای وحشت استچون نیک بنگری همه رام محمد است

این شادیانه ها که نوازند اهل دینتا روز رسته خیز به نام محمد است

حوران جنت از کنیزان خانه زادرضوان باغ خلد غلام محمد است

ای سیدا شفاعت امت که می کنداین باز پای بسته دام محمد است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف مقام و جایگاه پیامبر اسلام، محمد (ص)، می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دل او مانند کعبه، مکانی برای محمد است و وجود او مانند مدینه، مملو از نام و یاد محمد است. همچنین اشاره دارد که فرشته جبرییل در هر لحظه به او سلام می‌کند و آسمان‌ها در ذکر خیر او هستند. پیامبر، آب حیات و نجات‌بخش انسان‌ها بوده و همه‌ی موجودات وحشی نیز در برابر او تسلیم هستند. شادی و خوشحالی اهل دین به خاطر نام محمد است و در بهشت، حوران و گل‌های بهشتی از غلامان او به حساب می‌آیند. در پایان، شاعر از محمد به عنوان واسطه شفاعت امت یاد می‌کند.