شمارهٔ ۱۲۱
در دل خوبان به جای مهر دایم کینه استکار این آهندلان بر عکس چون آئینه است
راز دل را ما چو گل افشان عالم کرده ایمدر کف دست است ما را آنچه در گنجینه است
می خوریم امروز افسوس حیات رفته اردر بغل داریم تقویمی که از پارینه است
روز شنبه هست روز مرگ طفل بد مزاجورنه هر دم عید و هر ساعت لقب آدینه است
لاف آزادی ندارد سیدا مانند سروقامتت را همچو قمری بنده دیرینه است