غزل شمارهٔ ۲۶۷۶
سبک بنواز ای مطرب ربابیبگردان زوتر ای ساقی شرابی
که آورد آن پری رو رنگ دیگرز چشمه زندگی جوشید آبی
چه آتش زد نهان دلبر به دلهاکه مجلس پر شد از بوی کبابی
چرا ای پیر مجلس چنگ پرفننگویی ناله نی را جوابی
نی نه چشم زان چشمان چه گویدچنین بیدار باشد مست خوابی
دل سنگین چو یابد تاب آن چشمشود در حال او در خوشابی
گدازد هر دو عالم بحر گیردچون آن مه رو براندازد نقابی
ایا ساقی به اصحاب سعادتبده حالی تو باری خمر نابی
قدم تا فرق پر دارید از این میکه بوی شمس تبریزی بیابی