غزل شمارهٔ ۱۵۲۷
بیا کامروز گرد یار گردیمبه سر گردیم و چون پرگار گردیم
بیا کامروز گرد خود نگردیمبه گرد خانه خمار گردیم
مگو با ما که ما دیوانگانیمبر آتشهای بیزنهار گردیم
سبک گردیم چون باد بهاریحریف سبزه و گلزار گردیم
چرا چون گوش جمله باد گیریمچرا چون موش در انبار گردیم
در آن طبله شکر پر کرد عطاربه گرد طبله عطار گردیم
چو سرمه خدمت دیده گزینیمچو دیده جملگی دیدار گردیم