شمارهٔ ۴۶۲
صبا تحیت بلبل به بوستان برساندرود بنده به خان جهان ستان برسان
دعای من که اجابت عنان کشندهٔ اوستبه آن گزیده سوار سبک عنان برسان
ز بخت سرکش خودکام بر من آن چه رسیدبه آن امیر سرافراز کامران برسان
زمان چو ز جان میرسد به لب قدریبه سمع نکته رس او دوان دوان برسان
به قصهٔ من زار از غرور اگر نرسدبه دوستان وی این طرفه داستان برسان
وگر خود از سر رغبت شود حدیث شنوچنان که شرط بلاغ است آن چنان برسان
پس از درود بگو ای مسیح هستی بخشنوید نسخهٔ لطفت به خستگان برسان
ز بنده پروریت چون صلای عام رسدبه گوش بندهٔ خاصت صدای آن برسان
سخن به طول رسید ای صبا تو مختصریز بندگان به جناب خدایگان برسان
ثنای محتشم بینوای خاک نشینبه خان محتشم پادشه نشان برسان