شمارهٔ ۲۵۷
از بادهٔ لاله تو چو در ژاله میرودخون قطره قطره در جگر لاله میرود
چشم تو هندوییست که پنداری از خطاصد ترک تند خوش به دنباله میرود
از خشگ سال ناز جهان میشود خلاصسال دگر که ماه تو در هاله میرود
زین بادهٔ دو ساله که میآورند بازناموس زهد زاهد صد ساله میرود
از شکر نی قلمم هردم از عراقصد کاروان قند به بنگاله میرود
زیبا عروس جمله اندیشهام به کاربیمشتری فریبی دلاله میرود
شب محتشم چو میکند آهنگ نوحه سازتا روز از زمین به فلک ناله میرود