شمارهٔ ۲۵۸
اگر شراب خوری صد جگر کباب شودوگر تو مست شوی عالمی خراب شود
ز دیده گر ننهد سر به جیب سیل سرشگز سوز آتش دل سینهام کباب شود
ز جیب پیرهنت هر صباح خیزد نورچنان که دست و گریبان بفتاب شود
نکوست رشتهٔ زرین مهر و هالهٔ ماهکه این سگان تو را طوق و آن طناب شود
اگر به عارض خوی کرده از چمن گذریسمن ز شرم عرق ریزد و گل آب شود
ز روی تست فروغ جهان مباد آن روزکه افتاب جمال تو در نقاب شود