شمارهٔ ۱۴۳

سالها از پی وصل تو دویدم به عبثبارها در ره هجر تو کشیدم به عبث

بس سخنها که به روی تو نگفتم ز حجاببس سخنها که برای تو شیندم به عبث

تا دهی جام حیاتی من نادان صدبارشربت مرگ ز دست تو چشیدم به عبث

تو به دست دگران دامن خود دادی و مندامن از جمله بتان بهر تو چیدم به عبث

من که آهن به یک افسانه همی‌کردم مومصدفسون بر دل سخت تو دمیدم به عبث

گرد صدخانه به بوی تو دویدم ز جنونجیب صد جامه ز دست تو دریدم به عبث

محتشم بادهٔ محنت ز کف ساقی عشقتو چشیدی به غلط بنده کشیدم به عبث