شمارهٔ ۱۳۶
بیپرده برآئی چو به صحرای قیامتخلد از هوس آید به تماشای قیامت
هنگامه بگردد چو خورد غلغلهٔ توبر معرکه معرکه آرای قیامت
در حشر گر آید نم رحمت ز کف توروید همه شمشیر ز صحرای قیامت
در قتل من امروز مبر خوف مکافاتکاین داوری افتاد به فردای قیامت
بنشین و مجنبان لب عشاق که کم نیستغوغای قیام تو ز غوغای قیامت
پروردهٔ تفتندهٔ بیابان تمناجنت شمرد دوزخ فردای قیامت
فرداست دوان محتشم از دست تو در حشربا صد تن عریان همه رسوای قیامت