شمارهٔ ۹
تا نخل امیدم را تو بریشیرین تر از این نبود ثمری
اندر نظر ارباب کمالحاشا که چه عشق بود هنری
در منطقه اش فلک الافلاکنبود جز حلقۀ مختصری
عشق است نشانۀ انسانیعشق اشت ممیز دیو و پری
تا در طلب آب و علفیحیوانی و در شکل بشری
از خط طریقت دوراستیوز علم و حقیقت بی خبری
ای ماه جهان افروز بکنبر بام سیه رویان گذری
من مشتری تو و مفتقرمخو کرده چه زهره به نغمهگری