شمارهٔ ۱۰
هر کس که بعهد وفا نکندپس دعوی صدق و صفا نکند
عشق تو قرین بسی رنجسترنجور تو فکر دوا نکند
تلخی ز تو ای شیرین جهانسهلست، ولیک خدا نکند
با این همه بی سر و سامانیدل جز کوی تو هوا نکند
لعل نمکین ترا حقی استتا کس نمکیده ادا نکند
با غمزۀ تو دل غمزده امیک لحظه امید بقا نکند
امید که دست مرا تقدیراز دامن دوست جدا نکند
تا مفتقر از تو رعایت دیدبیمی از فقر و فنا نکند