شمارهٔ ۶۷

قافیه: ستگیرد۸ بیت

گر تیر غمی به شست گیردبر سینۀ ما نشست گیرد

پشت فلک از تجلی اوهمچون دل ما شکست گیرد

یک غمزۀ آن دو نرگس مستصد شهر خراب و مست گیرد

این خام در آرزوی جامی استکز میکدۀ الست گیرد

از بادۀ عشق نیست گرددتا دل ز هر آنچه هست گیرد

گاهی ز حقایق معانیزان صورت حق پرست گیرد

سیر رشتۀ کار خود بیابدگر زلف تو را بدست گیرد

در بند تو مفتقر شد آزادبستی چه کسی ز بست گیرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و دردناک ناشی از عشق و غم می‌پردازد. او می‌گوید که حتی اگر تیر غم به او اصابت کند، این غم به دل او خواهد نشست. زیبایی و جلوه عشق می‌تواند باعث خرابی و اشتیاقی بی‌پایان در دل انسان شود. شاعر همچنین اشاره می‌کند که عشق باعث می‌شود انسان از تمامی دنیای مادی آزاد شود، و در عین حال، اسیر زیبایی محبوبش باشد. این عشق و زیبایی چنان قدرتی دارد که می‌تواند انسان را از حقیقت‌های زندگی دور کند یا در عین حال او را به درک عمیق‌تری از معانی برساند.