شمارهٔ ۵۲
از تو بیداد وز من ناله و فریاد خوش استچهچه از بلبل و از گل همه بیداد خوش است
حسن لیلی بی سرگشتگی مجنون استشور شیرین و فداکاری فرهاد خوش است
بندۀ شیفتۀ روی تو را آزادی استعشق در تربیت بنده و آزاد خوش است
شعلۀ روی تو در خرمن دل آتش زدحاصل عمر اگر شد همه بر باد خوش است
تا بکی در پی کوته نظرانی نگرانچشم دل باز بکن صنعت استاد خوش است
خوی دیو از دل دیوانۀ خود بیرون کنگر ترا آمدن روی پریزاد خوش است
بیمی از سیل فنا نیست ز بد عاقبتی استورنه این طرح دلاویز ز بنیاد خوش است
مفتقر! لشکر غم گر که خرابت نکندشادمان باش که در کشور آباد خوش است