شمارهٔ ۵۰

قافیه: ناست۱۰ بیت

کعبۀ کوی تو رشک خلد برین استقبلۀ روی تو آفت دل و دین است

سلسلۀ گیسوی تو حلقۀ دلها استپیچ و خم موی تو دام آهوی چین است

چشمۀ نور است یا بود و ید بیضاپرتو نور است یا که نور جبین است

خندۀ لعل تو یا که معجز بیّنغمزۀ چشم تو یا که سحر مبین است

شاخۀ طوبی مثال آن قد رعنا استسرو، هر آنکس شنیده است همین است

خلقت حشمت سزد به آن قد و بالاعالم هستی ترا بزیر نگین است

آنچه که شوریده ام نموده چو فرهادصحبت شیرین آن لب نمکین است

لیلی حسن ترا نه من، همه مجنونعشق رخت با جنون هماره قرین است

بانگ انا الحق بزن که پرتو حسنتجلوه گر از طور آسمان و زمین است

تشنۀ دیدار تست مفتقر زارآب حیاتم توئی نه ماء معین است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیف زیبایی‌ها و جمال محبوب است. شاعر از کعبه‌ای که در کوی محبوب واقع شده سخن می‌گوید که نشانی از بهشت دارد و محبوب را قبله دل‌‌ها می‌داند. گیسوی محبوب را به حلقه‌ای که دل‌ها را به هم می‌پیوندد تشبیه می‌کند و چشمان او را منبع نور و جاذبه می‌داند. لب‌هایش را شیرین و دل‌ربا توصیف می‌کند و به عشق و دیوانگی‌اش نسبت به او اشاره می‌کند. زیبایی و وجود محبوب را همچون نور و حقیقتی آشکار از عالم بالا می‌داند و در نهایت، اشاره به عطش و نیاز خود به دیدار او می‌کند، و او را آب حیات زندگیش می‌سازد.