شمارهٔ ۴۶

قافیه: یدا۸ بیت

ای روح روان تند مرو وامش رویداخلقی ز پیت واله و سرگشته و شیدا

ای یوسف حسن از رخ خود پرده میندازاز بیم حسودان، فیکیدوا لک کیدا

صبح ازل از مشرق روی تو نمایانشام ابد از مغرب موی تو هویدا

بی روت بود صبح من از شام سیه تروز ناله ام افتاده صدی العشق بصیدا

سودای تو هر چند که سود دو جهان استشوری است بسر فاش کن سر سویدا

با ساز غمت عاشق بیچاره چه سازدرازی است در این پرده نه پنهان و نه پیدا

تیری ز کمانخانۀ ابروی تو پر زدجز مرغ دل غمزده ام لم یر صیدا

بی سلسله در بند بود مفتقر توزنجیر غمت اصبح للعاشق قیدا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دنبال حسن و زیبایی محبوبی است که روحش را شاد می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که پرده از چهره‌اش بردارد تا زیبایی‌اش نمایان شود. شاعر تضاد بین صبح و شب را به‌خوبی نشان می‌دهد و می‌گوید که بدون محبوب، صبحش تاریک‌تر از شب است. عشق او به محبوب همه‌گیر است و در آن شور و شوقی نهفته است. شاعر همچنین به رنج و درد عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که تیر عشق محبوب او را هدف قرار داده است، و او به شدت در بند غم و اندوه محبوب گرفتار شده است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که این غم مانند زنجیری بر گردنش است و او را از دستیابی به محبوب محروم کرده است.